Duchowe pielgrzymowanie Duchowość PPAG 2026

DZIEŃ 8 – Aby wygrać, trzeba się poddać / CZYTANIA

PIERWSZE CZYTANIE    Prz 3, 1–12

Zaufaj Panu z całego serca

Czytanie z Księgi Przysłów

Synu mój, nie zapomnij mych nauk, twoje serce niech strzeże nakazów, bo wiele dni i lat życia i pełnię ci szczęścia przyniosą: Niech miłość i wierność cię strzeże; przymocuj je sobie do szyi, na tablicy serca je zapisz, a znajdziesz życzliwość i łaskę w oczach Boga i ludzi.

Z całego serca Bogu zaufaj, nie polegaj na swoim rozsądku, myśl o Nim na każdej drodze, a On twe ścieżki wyrówna. Nie bądź mądrym we własnych oczach, Boga się bój, zła unikaj: to ciału zapewni zdrowie, a pokrzepienie twym kościom.

Czcij Pana ofiarą z twego mienia i pierwocinami całego dochodu, a twoje spichrze napełnią się zbożem i tłocznie przeleją się moszczem.

Upomnieniem Pańskim nie gardź, mój synu, nie odrzucaj ze wstrętem strofowań. Bowiem karci Pan, kogo miłuje, jak ojciec syna, którego lubi.

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 40 (39), 2ab i 4ab. 7–8a. 8b–10 (R.: por. 8a i 9a)

 Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

            Z nadzieją czekałem na Pana, *

            a On pochylił się nade mną.

            Włożył mi w usta pieśń nową, *

            śpiew dla naszego Boga. R.

           

            Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, *

            lecz otwarłeś mi uszy;

            nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. *

            Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę. R.

 

            W zwoju księgi jest o mnie napisane: †

            Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, *

            a Twoje Prawo mieszka w moim sercu».

            Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu †

            i nie powściągałem warg moich, *

            o czym Ty wiesz, Panie.

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ       Por. Ap 1,5

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

            Jezu Chryste, Ty jesteś Świadkiem Wiernym,

            Pierworodnym wśród umarłych

            umiłowałeś nas i przez krew swoją uwolniłeś

            nas od grzechów.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIA      Łk 22, 39–46

Modlitwa i trwoga konania

Słowa Ewangelii według św. Łukasza

Jezus wyszedł z wieczernika i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną; towarzyszyli Mu także uczniowie.

Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: «Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie».

A sam oddalił się od nich na odległość około rzutu kamieniem, padł na kolana i modlił się tymi słowami: «Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich. Wszakże nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!»

Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i pokrzepiał Go. Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię.

Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku. Rzekł do nich: «Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie».

Oto słowo Pańskie.